Efekty recyklingu

Szklane słoiki i butelki, które wykorzystują polskie firmy spożywcze, już w około jednej czwartej produkuje się z odpadów opakowań szklanych. W zeszłym roku w polskich hutach poddano recyklingowi ponad 201 tysięcy ton stłuczki z opakowań szklanych. Zaoszczędzono dzięki temu około 250 000 ton surowców (piasku, dolomitu, sody) używanych do produkcji szkła. Wykorzystana stłuczka ma wartość ponad 40 milionów złotych. Dzięki recyklingowi prowadzonemu w hutach szkła na wysypiska trafiło o kilkaset tysięcy metrów sześciennych odpadów mniej!

Co roku zbiera się w Polsce coraz więcej odpadów z opakowań szklanych (w ostatnich latach ilość ta rosła po około 20 procent rocznie). Ale z ich recyklingiem nie ma i przez najbliższe lata nie będzie żadnych problemów.

Zbierając selektywnie opakowania szklane oszczędzamy nie tylko miejsce na wysypiskach, które zajęłyby gdyby wrzucić je zmieszane z pozostałymi odpadami. Każdy tysiąc kilogramów zebranej stłuczki pozwala zaoszczędzić aż 1200 kilogramów surowców z których zazwyczaj produkuje się szkło (głównie piasku). W jednym zestawie pojemników tonę stłuczki zbiera się w ciągu mniej więcej trzech miesięcy. Żeby wydobyć surowce które zastępuje stłuczka trzeba by zrobić sporą "dziurę w ziemi". Zbierając szkło oszczędzamy więc przed dewastacją okolice w których wydobywane są surowce.

Huty szkła używając stłuczkę ograniczają zużycie gazu i emisję dwutlenku węgla (każda zebrana tona stłuczki to o około 220 kg dwutlenku węgla w atmosferze mniej). Oznacza to, że segregując opakowania szklane do specjalnych pojemników, lub worków, przyczyniamy się do zmniejszenia efektu cieplarnianego! A także oszczędzamy gaz, którego złoża przecież się wyczerpują.

Jeden pojemnik na szkło pozwala też oszczędzić rocznie kilka metrów sześciennych na składowisku odpadów. To ważne, bo wiele składowisk odpadów czeka zamknięcie właśnie w najbliższych latach. A budowa nowego składowiska to ogromna inwestycja.